Bizi Takip Edin
instagram
google
youtube
twitter
facebook
En ucuz enerji tüketilmeyendir
ÜRÜN ADI
En ucuz enerji tüketilmeyendir
ÜRÜN KODU
MARKA
FİYAT

Ürün Açıklaması

AB’nin 2020 itibariyle yüzde 20 enerji verimliliği sağlama hedefine yönelik geri sayım başladı. Ancak, önümüzdeki yıllarda herhangi bir değişiklik yapılmazsa AB bu hedefin ancak yarısını tutturabilecektir ki; bu da birliğin rekabet edebilirliğini, karbondioksit  (CO2) salımlarını düşürme mücadelesinimizi ve arz güvenliğimizi tehdit ediyor.

AB’nin enerji verimliliği hedefini tutturması zor!

Avrupa Komisyonu’ndan 22 Haziran 2011 tarihinde yapılan yazılı açıklamada, bu durumda her bir tüketicinin faturasına yansıyan bedeli yine yüksek olacağına dikkat çekilerek, “Bu açığın kapatılarak AB’nin tekrar hedefi tutturacak şekilde işleri rayına oturtabilmesi için Avrupa Komisyonu bugün artan Enerji Verimliliği konusunda bir dizi teklif sunmuştur. Yeni yönerge teklifi, üye devletlerin enerji dönüşümü ile dağıtımından nihai tüketime kadar enerji zincirinin her aşamasında enerjiyi daha verimli ve etkin kullanma çabalarını geliştirmeye yönelik tedbirler içermektedir” dendi.

Avrupa Komisyonu’nun Enerjiden Sorumlu Üyesi Günther Oettinger, konuyla ilgili şöyle konuştu: “Teklifimiz günlük hayatta enerji tüketimimizi daha verimli hale getirmeyi, vatandaşların, kamu yetkililerinin ve sanayinin enerji tüketimini daha iyi yönetmesine yardımcı olmayı amaçlamaktadır. Bu durum enerji faturalarının da azalmasına yol açacaktır. Aynı zamanda, AB çapında yeni iş olanaklarının yaratılması açısından da önemli bir potansiyele sahiptir.” 

AB Komisyonu’nun enerji verimliliği ile ilgili basit ama iddialı önlemleri şöyle:

  • “Tüm üye devletlerde enerji tasarrufu programlarının tesis edilmesi yönünde hukuki yükümlülük: Nihai enerji tüketicileri arasında ısıtma sistemlerinin verimliliğinin arttırılması ya da çift kat cam veya çatı izolasyonu gibi tedbirler aracılığıyla enerji dağıtım ya da enerji perakende satış şirketlerinin hacim açısından enerji satışlarında yılda yüzde 1,5’lik tasarruf etme mecburiyetinde kalması.
  • Üye devletler alternatif olarak başka enerji tasarrufu mekanizmalarını önerme imkânına da sahiptir: Örneğin, aynı sonuca ulaşmakla birlikte enerji şirketlerine getirilen herhangi bir yükümlülüğe dayanmayan programların finanse edilmesi ya da gönüllü anlaşmalar.
  •  Kamu sektörünün örnek teşkil ederek öncülük etmesi: Kamu daireleri enerji verimli bina, ürün ve hizmetlerin satın alınmasına yönelik hukuki yükümlülük yoluyla piyasayı enerji verimli ürün ve hizmetler almaya sevk edecektir. Ayrıca, her yıl toplam zemin alanlarının en az yüzde 3’ünü kapsayan gerekli renovasyon çalışmaları yoluyla kendi tesislerinde giderek daha az enerji tüketeceklerdir.
    • Tüketici kanadında önemli enerji tasarrufu: Tüketiciler daha doğru sonuç veren münferit sayaçlar yoluyla enerji tüketimi konusundaki anlık ve geçmiş verilere ücret ödemeden kolay bir şekilde ulaşarak, kendi enerji tüketimlerini daha iyi yöneteceklerdir. Bu durumda faturalandırma sayaçlardan alınan verileri yansıtan fiili tüketime dayandırılmalıdır.
  •  Tüketiciler açısından ciddi bir enerji tasarrufu: Hata düzeyi daha düşük bireysel ölçüm yoluyla gerçek zamanlı, geçmiş verilere kolay ve hızlı erişim sayesinde tüketicilerin enerji tüketimlerini daha iyi idare edebilmelerinin sağlanması. Faturalama, ölçümden edinilen verileri yansıtan fiili tüketime dayanmalıdır.
  •  Sanayi: Düşürülen enerji tüketiminin yaratacağı potansiyeli anlamalarına yardımcı olmak üzere, büyük ölçekli şirketler enerji tüketimine yönelik denetimlerini kendi kendilerine yapmak zorunda olacakken KOBİ’lere enerji denetimi ve en iyi uygulamaların yaygınlaştırılmasına yönelik teşviklerin verilmesi.
  •  Enerji üretiminde verimlilik: Yeni enerji üretim kapasitelerinin verimlilik seviyelerinin izlenmesi; verimli ısıtma ve soğutma altyapılarının sağlıklı bir şekilde planlanabilmesine temel teşkil etmek üzere, atık ısının geri kazanılmasını da içerecek şekilde, ulusal ısıtma ve soğutma planlarının oluşturulması.
  •  Enerji iletimi ve dağıtımı: Enerji alanını düzenleyen ulusal düzenleyicilerin kararlarında – ve özellikle de şebeke tarifelerini düzenlerken- enerji verimliliği kriterlerini göz önünde bulundurmalarını temin ederek verimin arttırılması.


AB Konseyi’nin 4 Şubat 2011, Enerji Konseyi’nin 10 Haziran 2011 tarihnlerinde ve Avrupa Parlamentosu tarafından harekete geçilmesi yönünde yapılan çağrıların ardından gelen komisyon önerisi, birliğin 2020 yılına kadarki tahmini enerji tüketimini yüzde 20 oranında azaltmayı amaçlıyor. Komisyon tarafından “Avrupa 2020 Stratejisi” kapsamında üye devletlerin kendileri için koyduğu ulusal enerji verimliliği hedefleri gözönüne alınarak yapılan son tahminlere göre, birlik hâlihazırda, hedefine erişmekten çok uzak olarak görülüyor.

Bu güçlüğün aşılması için Avrupa Komisyonu ilk olarak 8 Mart 2011 tarihinde, enerji tasarrufunu daha da arttırabilmek amacıyla, ekonominin tüm sektörlerinde uygulanmak üzere bir takım önlemleri içeren “Enerji Verimliliği Planı”nı ortaya koydu. Bu plan Enerji Konseyi ve Avrupa Parlamentosu tarafından memnuniyetle karşılanmıştı.

Komisyon 22 Haziran tarihinde yayımladığı Enerji Verimliliği Direktifi için mevzuat teklifini sunarak, Enerji Verimliliği Planı’nda ortaya konulan temel adımlara bağlayıcılık niteliği kazandırmayı amaçlıyor. Direktif, Ortak Üretim (kojenerasyon) ve Enerji Hizmetleri konusunda mevcut direktiflerin üzerine inşa edilerek aynı zamanda bu hususları enerji tedariki ve nihai enerji tüketiminde enerji verimliliği konusunu da ele alan kapsamlı bir yasal araç bünyesinde birleştirmeyi hedefliyor.

Direktif kapsamında 2014 yılında komisyonun, AB’nin 2020 için saptadığı yüzde 20′lik enerji verimliliği hedefine doğru kaydedilen ilerlemeye yönelik bir değerlendirme çalışması yapması ve gerekli görülmesi halinde, zorunlu ulusal enerji verimliliği hedeflerini tespit eden bir mevzuat teklifi hazırlaması da öngörülüyor.

Ayrıntılı bilgi için: 

Enerji Verimliliği Direktifi:http://ec.europa.eu/energy/efficiency/eed/eed_en.htm

 

ürünler ürünler ürünler ürünler
maviweb